Categorieën

Natuurverschijnselen

Olifanten zijn zo sterk omdat ze zo’n fenomenaal geheugen hebben. Herinneringen vergen de kracht om niet te bezwijken onder hun gewicht.


De wolf verbeeldt de angst van mensen voor alles wat ze niet onder controle hebben. De jacht op wolven is de strijd tegen onze demonen.


Een dam die door bevers is gebouwd, is natuur. Een dam die door mensen is gebouwd, is techniek. Als de mens een diersoort is, dan is techniek natuur.


Hij slaapt het grootste deel van de dag. Een van zijn vrouwen zorgt voor het eten, maar hij eet eerst. Ooit heeft de mens hem tot koning gekroond en nog altijd klinkt, in de paar uur per dag dat hij wakker is, de brullende lach van de leeuw.


De eend loopt, zwemt en vliegt om te laten zien dat je je moet aanpassen aan de weg naar je doel. Moeiteloos overstemt de eend het gesnater van andere influencers.


De geliefde die slaapt op een hoofdkussen waaronder je een zwanenveer hebt gelegd, zal je altijd trouw blijven. Dat volksgeloof is gebaseerd op het oude idee dat het zwanenpaar een toonbeeld van monogamie is. Tegenwoordig weten we dat zwanen niet alleen scheiden en hertrouwen, maar ook vreemdgaan. Ze zijn in principe monogaam, maar soms even niet. Ook zonder zwanenveren lijken mensen meer op zwanen dan velen willen weten.


De meeuw die over de zee vliegt, kan niet leven zonder het land. De meeuw op het land draagt de zee met zich mee. In de schreeuw van de meeuw klinkt de melancholie van de emigrant die weet dat zelfs zijn terugkeer naar het vaderland zijn ballingschap niet zal beëindigen.


De albatros die op haar vierenzeventigste opnieuw moeder werd, draagt de naam Wisdom. Albatrossen worden gewoonlijk niet ouder dan veertig. Wijsheid is het vermogen om statistieken te negeren.


Bij gevaar strekt de roerdomp zich uit en steekt hij de punt van zijn snavel omhoog, zodat hij opgaat in het riet dat hem omgeeft. Het rietland is een theater waarin het kunstmatige onderscheid tussen acteurs en decor is opgeheven.


Stadsduiven zetten hun radicale ideeën over voedsel om in provocatieve schilderijen waarvoor ze straten, pleinen en voorruiten als doek gebruiken.


De duif die doet wat de havik zou doen en de havik die de rol van duif speelt, zijn grote leiders die desnoods zichzelf verloochenen om te doen wat gedaan moet worden.


De grutto werd uitgeroepen tot nationale vogel. De mythische Nederlandse leeuw groeide uit tot nationaal symbool. Mythen en symbolen zijn de wapens waarmee Nederland zich verdedigt tegen de werkelijkheid waarin zijn nationale vogel een bedreigde diersoort is.


De merel zoekt in bomen en op daken naar het hoogste podium om te zingen. Daarna keert hij met beide benen op de grond terug. De merel beheerst de zeldzame kunst om vrijwillig de schijnwerpers te verlaten.


Het roodborstje wordt beschuldigd van agressie tegen zijn soortgenoten, maar het verschilt daarin niet van veel andere vogels. Zijn critici zijn beïnvloed door zijn populariteit. Het roodborstje is de filmster wiens roem elke misstap uitvergroot.


De specht heeft een stevige snavel, sterke nekspieren en een schedel met extra bescherming. Hij heeft geen andere optie dan het benutten van zijn natuurlijke aanleg. Vrijer kun je niet zijn.


Als de spreeuw na de winter uit het zuiden terugkeert, heeft hij zo goed geluisterd naar de zuidelijke vogels dat hij kan zingen zoals zij. Hij neemt de stem van de lokale bevolking mee naar huis en laat het geluid van verre landen klinken. Culturele toe-eigening helpt de spreeuw om kennis over een andere wereld te verspreiden.


Dat de kwartel doof is en zijn belagers dus niet hoort, is een misvatting. In werkelijkheid blijft hij bij gevaar stil zitten, vertrouwend op zijn schutkleur. Wie slechts het eigen perspectief erkent, beschouwt dissidentie als een beperking.


Op fazanten jagen is makkelijk: ze proberen niet eens werkelijk om te ontsnappen. De fazant staat boven de hobbyjacht. Het is een vogel met hoogstaande principes die leiden tot een voortijdige dood.


Kraaien delen hun ervaringen met andere kraaien. Ze wijzen hun jongen op mensen die hen goed behandeld hebben en waarschuwen ze voor degenen aan wie ze slechte herinneringen hebben. Mensen denken dat alle kraaien hetzelfde zijn, kraaien zien mensen als individuen.


Als aaseter houdt de gier zijn leefgebied vrij van rottende kadavers. Zo voorkomt hij dat die rivieren vervuilen. In films is de gier een duistere figurant, in de natuur speelt hij een hoofdrol.


Ze vermoedden dat de baardgier hun levende lammetjes ving, dus noemden ze hem lammergier. Toen hij lammergier heette, wisten ze het zeker, dus openden ze de jacht. Waar vooroordelen regeren, kan een naam een doodvonnis zijn.


Met driehonderd kilometer per uur stort de slechtvalk zich op zijn prooi. Om te voorkomen dat zijn longen door de snelheid barsten, zit in zijn neusgaten een knobbeltje dat de lucht rustig naar binnen laat stromen. Het knobbeltje vormde een inspiratiebron bij het ontwerpen van de straalmotoren van vliegtuigen. Technologische vernieuwing berust op het nabootsen van de natuur.


De zenuwen in zijn schild maken hem kwetsbaar. Het is niet door zijn schild dat de schildpad zo oud kan worden, maar door zijn uitzonderlijke vermogen om te herstellen van verwondingen. Zijn veerkracht is zijn pantser.


De krokodil is verwant aan de dinosauriërs. Vogels zijn de laatste dinosauriërs. Hoe ver ze ook uit elkaar groeien, de band tussen krokodil en kolibrie zal nooit verbroken worden.


Een dar komt uit een onbevrucht ei van de koningin. Hij heeft geen vader, zijn grootvader heeft hij nooit gekend. Zijn hele leven doet de dar nauwelijks iets nuttigs, maar wie had hem ook moeten leren hoe een man zich gedraagt?


Mieren hebben geen leider, maar alle mieren kennen hun taak. Hun brein is verdeeld over vele hoofden. De opheffing van het individu is de kracht van de kolonie.


Gezien het gemak waarmee de kakkerlak resistentie opbouwt tegen de bestrijdingsmiddelen die zijn leefomgeving verontreinigen, kan de minachting voor de kakkerlak slechts vermomde afgunst zijn.


De spin weet dat de libelle nooit haar web zal binnenvliegen. Ze voedt zich met het licht dat door de passerende vleugels weerkaatst wordt. De liefde van de spin voor de libelle is onvoorwaardelijk.


De turritopsis dohrnii is een poliep die uitgroeit tot kwal, maar kan terugkeren naar de poliepfase en daardoor eeuwig kan leven, zelfs zonder eerst te sterven.


Het zicht van levende wezens verschilt per soort. De mug ziet niet wat de olifant ziet. Geen van beide zou herkennen wat mensen zien. Wat wij waarnemen is niet de werkelijkheid, maar een van vele scenario’s.


In de woestijn is de schorpioen de koning der dieren.


Met de stekels die de cactus helpen om regenwater vast te houden, prikt hij ook de luchtspiegelingen van de woestijn door. Zijn wapens tonen zijn realisme.


De Koningin van de Nacht is een cactus die ‘s nachts bloeit. Voor enkele uren schenkt ze haar bloemen aan de nachtvlinders die zich bezighouden met de bestuiving. Ze is zo losbandig dat ze alleen voor de nacht leeft en zo schuchter dat ze zich pas in het donker opent.


Uitgebloeide bloemen in een vaas zuigen energie uit hun omgeving op. Een stervende bloem kan zich geen zachtzinnigheid veroorloven.


De minneola is geboren uit de affaire van mandarijn en grapefruit. Door de harmonieuze versmelting van zoet en zuur is de minneola een krachtig argument tegen de hang naar puurheid.


Een koffieboon heeft niet alleen de vorm van een mond, maar ook een boodschap die je wakker houdt. Koffiebonen zijn retorische natuurtalenten.


Verlammend gif dat roofzuchtige insecten uitschakelt die zich aan haar plant vergrijpen, verleidelijk feromoon dat bijen aantrekt die zich aan de bestuiving wijden. Cafeïne is de chaperonne van de koffieplant. We drinken koffie in de hoop dat haar alertheid ook ons beschermt.


Cafeïne helpt hart- en vaatziekten voorkomen. Ouderen lopen het grootste risico op hart- en vaatziekten. Het aantal ouderen groeit, de koffieprijs stijgt. Het afschaffen van de btw op koffie zou een verstandige investering in de zorg zijn.


Bij de eerste koffie van de dag rekt het brein zich uit in de rode gloed van koffiebessen, beschenen door de opkomende zon.


De wortels van helmgras houden het zand vast. De duinen verdedigen het land zolang er een kracht is die hen verenigt.


De resten van het afgelopen jaar composteren tot voedsel voor de nieuwe lente die groeit op vruchtbare dood.


Met zijn witte bast is de berk een onbeschreven blad dat niets prijsgeeft over zijn symbiotische verhouding met de bodemschimmels. Voor de Germanen was de berk de boom van de wijsheid. Zijn discretie bewijst hun gelijk.


Omdat de schubben van de denappel zich openen en sluiten al naar gelang de weersomstandigheden, diende de denappel als voorbeeld voor de energiezuinige ventilatie van gebouwen en kleding. De schubben lijken schilden die zijn schat verbergen, maar wie ze afpelt om de schat te vinden, vernietigt wat hij zoekt.


De ontblote wortels van de omgevallen boom zijn een magneet voor torren, larven en wormen die op hun beurt vogels aantrekken. De denappel valt hier en niet daar. Het bos is de perfecte anarchie. Er is geen plan en er zijn geen twijfels, alle bewoners doen het enige wat ze kunnen.


Voor kopers van exotische huisdieren is de natuur een souvenirshop, geopend zolang de voorraad strekt.


Het feit dat zoveel mensen een roofdier als huisdier hebben, toont hoe makkelijk het is om het leven van de eigen favoriet boven dat van zijn slachtoffers te stellen.


Als onze afnemende vaardigheid in het herkennen van soorten gelijke tred houdt met hun dalende aantal, verdwijnen de zorgen over de biodiversiteit langs natuurlijke weg.


Ecologische landbouw is het futurisme van vroeger, gecorrigeerd voor de toekomst van vandaag.


Ze beschikken over de modernste wapens: dijken en dammen, maar ook pfas en pesticiden. Vroeger voerden ze hun strijd tegen het water om hun land te beschermen tegen overstromingen, nu hebben ze water zelf tot vijand verklaard.


Water is de liefdesdrank van de aarde. Overstromingen en droogte zijn de wraak van een verwaarloosde minnares.


Aan de zee kun je opbiechten wat je wilt. De zee is niet geïnteresseerd in schuld en zonde. Ze erkent maar één wet, die van de getijden. Er is geen betere troost dan haar volmaakte onverschilligheid.


De zee is zo onweerstaanbaar dat het niet uitmaakt wie ze nog meer in haar vochtige bed ontvangt, zolang je maar in haar golven mag verdwijnen.


Zo sterk is de hunkering van het water naar de zee, dat het haar kant op stroomt zonder te weten hoe ver weg ze nog is.


Het opkomend tij voert de toekomst aan die als heden aanspoelt en bij eb als verleden terug stroomt. De tijd rangschikt de gebeurtenissen en de golven ordenen de tijd.