Menselijke trekken

Sinds gekwetste gevoelens worden beschouwd als doorslaggevende argumenten, ligt de tijd bezaaid met de scherven van glazen zielen.


Als je iemand kwijtraakt maar niet vergeet, kras je onuitgesproken vragen en denkbeeldige antwoorden in de stilte waarvan je alleen je eigen kant hoort.


Een levenskunstenaar is iemand die het nastrevenswaardige in het onontkoombare ziet.


Alleen wie gewapend is met onwetendheid gelooft in de onfeilbaarheid van het eigen vizier.


Het geloof in je eigen morele superioriteit is gebaseerd op de emoties die je favoriete slachtoffers bij je oproepen en die fungeren als glansmiddel voor je zelfbeeld.


Een verontschuldiging is een poging om een waargebeurd verhaal te veranderen in een afgekeurde scene.


Om een vreemde taal te beheersen, moet je die niet leren maar binnengaan en niet gebruiken maar leven.


Met correct taalgebruik helpen native speakers je bij de integratie in hun taal, met hun fouten nodigen ze je thuis uit.


Hoe beter je een vreemde taal leert, hoe meer je verandert tijdens het spreken ervan. Wie meer dan één taal beheerst, leidt meerdere levens naast elkaar.


Winnaars beschikken over het vermogen om twijfels te beschouwen als vijandelijke propaganda die niet langs de censuur komt.


Als de slachtofferrol je hoofdrol is, schitter je slechts door de daders in de bijrollen.


Hoogtevrees nodigt uit tot een wandeling in de bergen, thalassofobie tot een duik in zee en claustrofobie tot het nemen van de lift. Angst is een goede, maar vaak onbegrepen raadgever.


De introductie van de term microagressie was het gevolg van de ontwikkeling van steeds gevoeliger meetapparatuur om elkaar de maat te nemen.


Je trekt je terug in je zelfgebouwde bunker, bang om te verdwalen in de vrijheid die je meer vreest dan de opsluiting. Een beroep op je identiteit is een vorm van pleinvrees.


De goeroe zegt dat je de beste versie van jezelf moet zijn. De moralist zegt dat je aan de goede kant van de geschiedenis moet staan. Maar wat als de beste versie van jezelf aan de verkeerde kant van de geschiedenis staat?


Wie een ander toxisch noemt, probeert het gebruik van een krachtig tegengif te rechtvaardigen.


Het oprukken van therapeutische taal buiten de praktijk van de therapeut maakt van iedereen een patiënt en geeft psychische stoornissen een schutkleur.


Wie te veel over zichzelf praat, is als een fotograaf die het belang van negatieve ruimte niet begrijpt.


Wie probeert zich klein te maken om daardoor groter te lijken, is als wie probeert zich groot te maken en daardoor kleiner lijkt.


Wie geen geheimen heeft, verwart loslippigheid met openhartigheid.


Wie alle omstandigheden probeert te beheersen om het toeval uit te sluiten, waant zich een farao maar is al bij leven een mummie.


Wie geniet van de vleierijen van een chatbot, is als Narcissus die zelfs op de Styx nog bewonderende blikken op zijn spiegelbeeld werpt.


De positieve psychologie is de wetenschap die belooft dat je je beter zult voelen zodra je je goed voelt.


Wie de ene fobie heeft afgeschud, loopt een verhoogd risico op een andere. In werkelijkheid bestaat er maar één fobie, die steeds een passende gedaante kiest. Het is mogelijk om van de fobie af te komen, maar velen juichten te vroeg na slechts één vorm te hebben geneutraliseerd.


Het plegen van microagressie is het kwetsen van iemand die besloten heeft om gekwetst te worden.


Wie de eigen emoties op een voetstuk plaatst, knielt voor afgoden en onderwerpt zich aan hun willekeur.


Zoals bonen tot poeder gemalen worden om water in koffie te veranderen, worden ervaringen tot herinneringen verwerkt om een leven zijn smaak te geven.


In het therapeutisch universum wordt ingetogenheid als onvermogen beschouwd en fungeert het etaleren van gevoelens als toegepaste kunst.


Wie te hard aan zichzelf werkt, is als een stadsbestuur dat het historische centrum sloopt om het te vervangen door een parkeerterrein dat het de bezoekers gemakkelijk moet maken het historische centrum te bezoeken.


Een bijwerking van het personaliseren van de gebruikerservaring is dat gebruikers worden aangemoedigd om hun eigen ervaring voor de werkelijkheid aan te zien.


Voor hun digitale versie is AI de cosmetische chirurgie waarmee ze hun vleesgeworden selfie bewerken. Hoewel velen verlangen naar authenticiteit, lijken weinigen op zichzelf.


Authenticiteit is een tool voor personal branding.


Dat je je gehoord voelt, betekent niet dat er naar je geluisterd wordt.


Een vriend de rug toekeren omdat die de verkeerde mening heeft, is als een bloem tot onkruid bestempelen omdat die groeit buiten het perk dat de reikwijdte van je tolerantie markeert.


Rechtdoor op dezelfde weg gaat voor. Groeide een verkeersregel uit tot het leidende principe achter ons gedrag of is de regel juist gebaseerd op een menselijk instinct? We ontmoedigen het inslaan van nieuwe wegen en belonen degenen die hun weg vervolgen, zelfs als die naar de afgrond leidt.


Opeenvolgende generaties werkten aan de bouw van kathedralen die nog altijd steden domineren. Het individu was nog niet de maat der dingen, maar een bouwsteen in een creatie die een mensenleven ontstijgt.


Stadsmensen zijn dorpsbewoners die hun dorp in de stad gevonden hebben.


De hyperbool blijft de asymptoot naderen zonder die ooit te kunnen raken. Wie zijn doel bereikt heeft, was niet ambitieus genoeg.


Levenservaring is een assemblage van gevonden voorwerpen.


Intuïtie leidt tot een beslissing in een flits, gebaseerd op de ervaring van jaren.


Hooggeplaatsten die niet tegengesproken worden, zijn wolkenkrabbers zonder contragewicht.


Werknemers die hebben geleerd om kritiek op hun werk uit te leggen als een gebrek aan sociale veiligheid, maken nooit meer fouten.


Een reis langs zoveel mogelijk plaatsen in zo min mogelijk tijd is een vorm van de promiscuïteit die resulteert in een reeks vluchtige ontmoetingen, gericht op de meest voor de hand liggende attracties.


De verste reis die je kunt maken, is een reis waarop je een nieuwe plaats ontdekt waar je je thuis voelt.


Een groep toeristen die rondgeleid wordt, verplaatst zich zodanig dat de groep intact blijft. Er zijn geen delen, er is alleen het geheel. Individualisme is escapisme.


Ook de dictator, de beul en de misdadiger waren pasgeborenen met een genetisch verleden en een pedagogische toekomst. Alle daders hebben medeplichtigen.


Drugs laten je schitterende bestemmingen ontdekken maar onderweg verdwalen, bergen verzetten maar struikelen over molshopen, moeiteloos zweven maar neerstorten tijdens de landing.


Een groot leeftijdsverschil in een relatie roept verontwaardiging op bij hen die erdoor herinnerd worden aan wensen of angsten die ze liever negeren.


Ouderen die jonge geliefden boven leeftijdgenoten prefereren, verwarren jeugd met beschikbaarheid en ervaring met verval.


Dat het doorzoeken van de telefoon van je partner niet alleen ongepast maar ook overbodig is, blijkt uit het feit dat degenen die dat toch doen altijd iets verdachts vinden.


Een voormalige geliefde uit je leven bannen omdat die nog gevoelens bij je oproept, is als een bos kappen omdat je angst om te verdwalen het wint van je moed om nieuwe paden te zoeken.


In een toxische relatie verzamelen de partners samen de ingrediënten waarvan ze het gif mengen dat beiden als nectar smaakt.


Het begrip microcheating is bedacht door relatiefundamentalisten die het zoeken naar de fouten van hun partner tot het doel van hun relatie hebben verheven.


De mond is een wapen waarvoor geen vergunning nodig is. Je mag woorden afschieten zonder je te bekommeren om de schade die ze aanrichten, zolang je volhoudt dat je handelde uit oprechtheid.


Geen modieuze kleding, verzorgd kapsel, vakkundig aangebrachte make-up of weelderige filler is opgewassen tegen een slechte houding. Een rechte rug is flatteuzer dan elke kunstgreep.


De biceps verheft wat op een voetstuk hoort, de triceps duwt eraf wat in ongenade valt. Antagonisten zijn bondgenoten, macht en tegenmacht staan aan dezelfde kant.


Sterke schouders vormen een natuurlijke krachtbron die je helpt om een klemmende deur te openen, de ruimte in te nemen die je nodig hebt of een verdrietig hoofd te troosten.


De wenkbrauw is het accentteken dat de klemtoon in de blik markeert.


De bilspieren stabiliseren het bekken, verbeteren de mobiliteit, ondersteunen de wervelkolom en verminderen de kans op blessures in onderrug en knieën, nog afgezien van het esthetisch potentieel van de billen. Wie ze alleen gebruikt om te zitten, is als iemand die een kostbaar schilderij onder een tafelpoot legt om de wiebelende tafel te stabiliseren.


De nieren reinigen het lichaam van afvalstoffen. Betekent de stijging van het aantal nieraandoeningen dat de mens de strijd tegen zijn afval verliest? De nieren brengen ons een boodschap over de menselijke conditie. Ze zijn als een orakel, met nefrologen als de priesters die ons zijn boodschap uitleggen.


Na de geboorte verandert de navel in een litteken. Littekens zijn de woordvoerders van het lichaam. De navel vertelt over het leven waarvoor hij ooit de toegangspoort was. Een navelpiercing is een onderscheiding voor bewezen diensten.


Een tatoeage is een post op het enige sociale medium waar iedereen bij de geboorte een account krijgt.


Slaapgebrek verandert de comfort zone in het oog van de orkaan.


Slapeloosheid is een slang die ’s nachts uit zijn schuilplaats komt om het brein te doorkruisen, de geest te vergiftigen en te verslinden wat op zijn weg komt. Bij het doorwaden van de dag helpen rotsen op de bodem om de avond te bereiken, waar zijn onstilbare honger het beest al wekt.


Toen mensen nog buiten rond het vuur sliepen, voorkwam de voortdurend alerte geest van slapelozen dat de groep werd aangevallen door menselijke vijanden of wilde dieren. Slapeloosheid is doodsangst.


Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar ze zouden ons niet baten zonder de zelfdiscipline, die niet escapistisch is als het geloof, niet vluchtig als de hoop en niet ongrijpbaar als de liefde, maar die zorgt dat je doet wat je doen moet na een slapeloze nacht.


Zelfbeheersing is het eerste slachtoffer van slapeloosheid.


Ons lichaam bevat meer microbiële dan menselijke cellen. Ieder mens is een minderheid in zichzelf.


In het moment leven is geloven dat de zon niet ondergaat als je de klok stilzet.