Tirannie begint bij de overtuiging dat je aan de goede kant van de geschiedenis staat.
Een hybride oorlog vereist de totale mobilisatie. Er zijn geen burgers meer, het front is overal. De vrede trekt zich terug in vluchtige momenten, de luchtbellen in het hybridum.
Een noodpakket voor de hybride oorlog bevat ook potloden, papier, postzegels en postadressen in notitieboekjes. Postbodes zullen de elitetroepen van de hybride defensie zijn.
Als op de retorische resten van het internationaal recht een nieuwe wereldorde verrijst, zal die gebouwd zijn met zeldzame aardmetalen.
Het humanitair oorlogsrecht is een optische illusie die nu eens een barmhartige glimlach toont, dan weer een cynische grijns die van oorlog een spel maakt.
Vroeger begonnen oorlogen wanneer de ene partij de andere de oorlog verklaarde. Ze eindigden als er vrede werd gesloten. Tegenwoordig zijn oorlogen al gaande voordat we ze als oorlogen herkennen. Ze eindigen niet, maar af en toe zorgt een wankel bestand voor een pauze.
Een beschuldiging van oorlogsmisdaden roept de vraag op of we de stem van de beschaving horen die wordt verheven tegen de barbarij, of dat de slachtoffers gerecycled worden om als politieke munitie te dienen.
Een boycot is een offensief van troepen die zich te beschaafd wanen voor het slagveld.
Om draagvlak te creëren voor hogere militaire uitgaven, legt de regering haar burgers de vraag voor waarom hun land het verdedigen waard is. Met de verzamelde antwoorden construeert ze een veelstemmige, patriottische identiteit die de verhoging van het defensiebudget vanzelfsprekend maakt.
In de doctrine van de multipolaire afschrikking verdelen machtsblokken de wereld onder elkaar zonder dat internationaal recht en morele belemmeringen een rol spelen. Om zich te handhaven, zijn de blokken op hun eigen kracht aangewezen. De bron van die kracht vinden ze in een verzonnen verleden dat uitmondt in een mythische identiteit, hun eerste verdedigingslinie in de nieuwe wereldorde.
De roes van een geslaagde revolutie probeert de revolutionairen te veranderen in de tirannen die ze verjoegen. De geest van een mislukte revolutie probeert de tirannen te veranderen in de revolutionairen die ze neersloegen.
De Nederlandse onbekendheid met Midden- en Oost-Europese landen en de daaruit voortvloeiende vooroordelen over die landen tonen dat veel Nederlanders nog steeds achter het IJzeren Gordijn wonen.
Vreedzame democratieën kunnen alleen overleven dankzij de ondergrondse oorlog van hun geheime diensten, waarin de spelregels van de vreedzame democratie versoepeld zijn.
In West-Europa hebben archeologen tussen de resten van het vooruitgangsgeloof de overtuiging aangetroffen dat de mensheid ooit te beschaafd zou worden om oorlog te voeren.
Nu meningen mainstream zijn, is nieuwsgierigheid een niche en twijfel tegendraads.
Pathetisch is de mening die pretendeert tegen de stroom in te zwemmen maar in werkelijkheid comfortabel drijft op de mainstream.
De onbeheersbare drang tot het verkondigen van meningen reduceert communicatie tot de vroegtijdige opinielozing waarmee de een het gesprek smoort voordat de ander zich kan uitspreken.
Wie de argumenten van de tegenstander niet kan weerleggen, plakt er etiketten op in de hoop ze daarmee onschadelijk te maken.
Een effectieve debater weet dat het onomstotelijk bewijs voor de onjuistheid van een vooroordeel niet volstaat om het weg te nemen.
Een debat is een centrifuge waarin de meningen die achterblijven het zwaarst wegen.
Virtue signallers dragen hun meningen als accessoires, zichtbaar en inwisselbaar.
Een bubbel is een vrijstaand prefab huis met ramen die aan de binnenkant zijn voorzien van spiegelglas.
Wie de regering oproept om maatregelen te nemen op grond van de grootte van een demonstratie, mag zich alleen democraat noemen als meer dan de helft van de bevolking aan de demonstratie deelneemt.
Als je demonstreert om je gevoelens te uiten, demonstreer je alleen je gevoelens.
Protesteer je tegen wereldleed omdat je de beelden niet meer kunt verdragen, dan kun je je troosten met de gedachte dat er veel wereldleed is waarvan je nooit beelden zult zien.
De tweedehandsopinieverkoper verpakt vooroordelen in krantenpapier. De betrokken burger scandeert wat goed voelt. De verweesde individualist wentelt zich in de warme massa. Gevoelens die sterk genoeg zijn, veranderen in meningen. Meningen die vaak genoeg gedeeld worden, wanen zich feiten.
Nuances zijn alleen zichtbaar voor wie de juiste afstand bewaart. Distantie is een deugd.
Met nuances en context kun je zowel verschillende perspectieven belichten als vergoelijken wat eerst nog verwerpelijk leek.
De nuance in het maatschappelijk debat is een drenkeling in een draaikolk van gemanipuleerde emoties.
Een afkeer van tegenspraak vermomt zich graag als een waarschuwing voor polarisatie.
Hoe extremer de standpunten, hoe radicaler het compromis.
Extremisme is de veilige haven voor wie op de vlucht is voor twijfel.
Het geloof in een complottheorie is een vorm van regressie. Uit angst voor wat ze niet begrijpen, keren de aanhangers terug naar de sprookjeswereld uit hun kindertijd.
Een regering die geweld gebruikt tegen journalisten, bekent misdaden door nieuwe te begaan.
Tribalisme is het liefdesnestje waar de extremen op het politieke spectrum elkaar in de armen sluiten.
Het geloof in een groepsidentiteit is de eerste stap naar apartheid.
Ooit was identiteitspolitiek een frisse sopraan die het koor een stem gaf die het tot dan toe ontbeerd had. Toen ze de hoge noten niet meer haalde, probeerde ze alleen nog zo hard mogelijk te zingen om iedereen te overstemmen.
Een ideologie is een all-inclusive resort. Als je eenmaal binnen bent, is alles gratis. De entree betaal je door te beloven dat je zoveel mogelijk zult consumeren.
Het verschil met andere vechtsporten is dat niet de deelnemers aan de democratie gewogen worden, maar hun standpunten. De overeenkomst is dat ook democratie ongeschikt is voor mensen zonder incasseringsvermogen.
Een natie is een mozaïek van mythen met de juiste belichting.
De dominante politieke krachten van onze tijd zijn nostalgie naar een geromantiseerd verleden en angst voor een dreigende toekomst.
Het gebruik van de termen extreem en radicaal om politieke tegenstanders te diskwalificeren, verraadt vooral heimwee naar de tijd waarin dat effectieve wapens waren.
Geprezen zij de politieke partij met een naam die meer lijkt op een vlag die de lading dekt dan op een zeil dat de smokkelwaar verhult.
Het digitale wijkbureau: de oplossing voor de moderne politieke partij die het contact met de samenleving serieus neemt.
Het fascisme uit de twintigste eeuw was een revolutionaire, antidemocratische ideologie. De bestaande maatschappelijke orde moest vernietigd worden, individualisme overwonnen. Corporatisme zou maatschappelijke tegenstellingen laten oplossen in de almacht van de staat. Er zou een nieuwe mens opstaan, die geen hoger doel zou hebben dan het dienen van de natie. Hoe woorden met de tijd van betekenis kunnen veranderen, blijkt uit het feit dat het fascisme van nu alles kan zijn wat jouw kant niet aanstaat.
Aangezien de darmen ons tweede brein zijn, kunnen kiezers beter naar hun onderbuikgevoel luisteren dan naar hun hart.
Politici die superrijken en gewone mensen als elkaars tegenpolen beschouwen, geloven dat je alleen door extreme rijkdom aan de middelmaat kunt ontsnappen.
Je kunt hooguit enkele dagen zonder water. De drinkwatervoorziening staat steeds verder onder druk. Voor politici die zich om de bevolking bekommeren, kan niets belangrijker zijn dan herken je aan hun hoogste doel:voldoende schoon drinkwater voor iedereen.
Hunkerend naar verlossing laten kiezers zich uitkleden door de nieuwe profeet. Als hun verlangen gestild is, vragen ze zich geschrokken af wat ze verwekt hebben.
Om wedstrijden eerlijk te laten verlopen, moeten juryleden in de meeste jurysporten eerst een opleiding volgen. Een uitzondering is het verkiezingsdebat, waarbij iedereen jurylid kan zijn en zelf de regels mag bepalen.
Wanneer politici en bestuurders zeggen dat ze iets keihard willen aanpakken, reciteren ze slechts de mantra der machteloosheid.
Het populaire advies om van jezelf te houden vindt nergens zoveel gehoor als bij leiders die hun eigen grote liefde zijn.
Hotelketens en reisorganisaties rekruteren inwisselbare infanteristen om populaire bestemmingen te bezetten. Massatoerisme is modern kolonialisme.
De intensieve landbouw is een oorlog waarin de tactiek van de verschroeide aarde niet door de verdedigers maar door de aanvallers wordt gebruikt.
De ecologische tuin en de volledig bestrate tuin ernaast tonen de complexiteit van de klimaatproblematiek: buren wonen niet eens in dezelfde wereld.
Gezien de gevolgen van de verontreiniging van het oppervlaktewater valt te overwegen of degenen die zich schuldig maken aan illegale afvallozingen niet alleen vervolgd moeten worden voor een milieudelict, maar ook voor een terroristisch misdrijf.
Groen stemmen voordat je in het vliegtuig stapt voor een stedentrip. Sommige dagen geen vlees, elke dag een halfuur warm douchen. Duurzaam hout in de open haard. Zo houdt de bezorgde burger het redden van de wereld een beetje leuk.
Je mag, mits je ook. Zonde zoekt aflaat. Frequent flyers moeten veganisten zijn.
Politici die kiezers oproepen om voor het klimaat te stemmen, vergeten dat het klimaat al lang geleden aan de macht kwam en niet volgens democratische principes regeert.
Als elk probleem een crisis heet, lijkt elke crisis kleiner. De opwarming van de aarde heet klimaatcrisis en is op te lossen door de airco hoger te zetten.
Terwijl elke zomer meer toeristen in het vliegtuig stappen naar een bestemming waar ze de ogen kunnen sluiten om hun gezicht naar de brandende zon te wenden, zien de bewoners hun land in vlammen opgaan. Een ramptoerist komt niet om naar de ramp te kijken, maar om eraan bij te dragen.
Cruiseschepen vervuilen de aarde meer dan enig ander transportmiddel en zijn dan ook te beschouwen als oorlogsschepen van legers die zich in hun strijd tegen ijsbergen met succes hersteld hebben van de verloren slag in 1912.
Wat de economisch en cultureel dominante metropool van staal, beton en glas voor de twintigste eeuw was, is de groene sponsstad voor de eenentwintigste.
In 1907 werd het eerste volledig synthetische plastic uit aardolie gemaakt. Plastic bleek goedkoop, makkelijk te produceren en breed toepasbaar: de vooruitgang was gemaakt van plastic. Toen de nadelen aan het licht traden, veranderde plastic geleidelijk in een symbool van menselijke verwoesting. Van alle destructieve twintigste-eeuwse vooruitgangsideologieën was de succesvolste gemaakt van plastic.
Het sluiten van de grenzen is de oplossing van degenen die immigratie beschouwen als grensoverschrijdend gedrag.
De politicus die zichzelf te rationeel vindt om het belang van nationalistische gevoelens te erkennen, is vooral onverantwoordelijk.
Nationalisme is de instrumentale versie van xenofobie.
Migratie, veiligheid, biodiversiteit, energietransitie, bestaanszekerheid: om in onze tijd te veranderen van buzzwords in bouwstenen van een succesvol politiek programma, moeten ze eerst gemetseld worden tot een vertelling met de natie als held.
Xenofobie is een kasteel met kantelen waarachter je je verschanst om door de schietgaten te kijken, die slechts uitzicht bieden op vijandelijke doelwitten.
Antisemitisme is een kameleon die zich aanpast aan elke ideologie, ongeacht welk volk haar aanhangers hebben uitverkoren.
Degenen die waarschuwen voor het normaliseren van wat niet normaal is, definiëren normaliteit als datgene wat strookt met hun eigen opvattingen.
Tolerantie is een pil met een coating in alle kleuren van de regenboog en onverschilligheid als werkzame stof.
Categorieën
HS 